Bu hafta bir bütün halinde hareket etmeye çalışmanın çok zor olduğunu düşündüğüm zincir oyununu oynadık. Zinciri tek bir halkayla başlatmak ve tek tek büyüdüğünü görmek güzel ve zevkliydi. Ancak hep gözden kaçırdığımız bir şeyi fark ettim; zincirin bir halkasın tüm zincirin devamlılığı için ne kadar da önemlidir. Oyun sırasında zincir büyürken bir arkadaşımızın zincirden kopması tüm zincirin dağılmasına ve oyunun en başa dönmesine sebep oluyordu. Zincir hareket ederken bazen birliktelik duygusunun paylaşılamadığını ve zincirin dağınık bir şekilde sallandığını gördüm. Ancak aynı hedefi paylaşan halkalar diğer halkaları da aynı hedefe doğru hareket etmeleri için yönlendirdiğinde birçok kişiyi aralarına kattılar. Oyundaki bu görüntü bana toplumsal yaşamımızı çağrıştırdı. Paylaşılmamış vizyon varsa zinciriniz ne kadar büyük olursa olsun hedefinizi gerçekleştirmeniz pek mümkün olmayacaktır çünkü birlikte hareket etmeniz gerekirken ya halkalardan biri kopacak ve tüm zincir darmadağın olacak ya da etkili bir iş gerçekleştirmeden zincir savrulup duracaktır. Sonuç olarak boş yere enerji ve zaman kaybı yaşanacaktır. Bu oyun tüm katılımcıları neşelendiriyor ve mutlu ediyor. Bir reaksiyonun başlaması ve devam etmesi gibi bizler etrafa kaçışan atomlar gibiydik. İp oyunu, oynandığı kadarıyla çok keyifliydi güvenlik halkasının düşünülmesi bence çok gerekli ve önemli bir kısımdı. Gözleri kapalı oyunu oynamaya çalışan arkadaşlarımız yerinde olmak da çok farklı olmalı sanırım. İzlediğim kadarıyla onların kaygılı, şaşkın, ne yapacağını bilemez halde oldukları gördüm. Bence görmeden iletişim kurup bir grup gibi davranmanın ne kadar zor olduğunun anlaşıldığı bu oyunda duyarak, dokunuşları hissederek çevremizi algılayışımızın ne kadar farklı olduğu gördük. Herkese çok teşekkür ederim umarım yer sorunumuzu da çözüp etkili bir çalışma programıyla dersimiz devam edebiliriz.